maart 2005 / juni 2006
29 juni 2006 | snelheidsduivel
 |
Nu is Jana echt de snelste in fles-leegdrinken. In drie minuten tijd is de fles leeg vandaag. Herma van het kinderdagverblijf zegt dat Jana het record heeft verbroken daar. Die Jana toch. |
18 juni 2006 | agendabeheer
 |
 |
 |
 |
17 juni 2006 | tandjes
| De eerste tandjes van Jana komen door! Twee kleine harde witte puntjes onder in haar mond. Dat is best vroeg, meestal komen de eerste voortandjes tussen 6 en 9 maanden door. Jana is nog geen 5,5 maand. Dat betekent ook tandjes poetsen. Jana vindt dat wel okay. Misschien steekt Dide hier nog wat van op, die vindt tanden poetsen namelijk vreselijk. |
16 juni 2006 | test 3
 |
Niet alleen Dide heeft testen gedaan, ook Jana! Een ontwikkelingstest voor kindjes van 4 tot 6 maanden oud. Die doen ze bij het kinderdagverblijf. Jana wordt geobserveerd door een leidster en die noteert wat Jana allemaal kan. Daar komt een score uit die past bij een ontwikkelingsniveau. Over Jana hoeven we ons geen zorgen te maken, ze kan nu al bijna alles wat een kindje van 6 maanden moet kunnen! Ook zegt Herma nog dat Jana een druktemaker is met een duidelijke eigen wil. Ze beweegt veel, is heel erg stevig en drinkt van alle kindjes bij het kinderdagverblijf het snelst de fles leeg. Ook de fruithap eet ze alsof ze nooit anders heeft gedaan. Een snelle tante is het! |
16 juni 2006 | test 2
 |
In de afgelopen week is Dide nog een keer getest, deze keer op taalbegrip. Dide mag weer plaatjes aanwijzen en simpele samengestelde opdrachtjes uitvoeren als 'zet de pop in de stoel'. Kindjes van haar leeftijd moeten gemiddeld tussen 85 en 115 scoren. Dide scoort 83. Daar staan we best van te kijken, dat is veel hoger dan verwacht! Ook bij de St. Maartenskliniek zijn ze aangenaam verrast. Nu nog dit taalbegrip combineren met communiceren. Hieraan gaan we de komende tijd flink werken. Er is een nieuw communicatieklappertje gemaakt met allerlei foto's uit haar leven. Gaat Dide bijvoorbeeld naar bed, dan laten we eerst een foto van haar bed zien. Zo leert ze een foto koppelen aan een actie en kan ze dat zelf ook toe gaan passen. Begrijpen doet ze dit al best, de hele dag wordt de foto van een koekje aangewezen! |
15 juni 2006 | test 1
In augustus 2005 heeft Dide een test (BSID-2) gedaan bij de St. Maartenskliniek om te kijken wat haar verstandelijk ontwikkelingsniveau was. Dat werd toen geschat op 9 à 10 maanden bij een leeftijd van 1,8 jaar. Half mei dit jaar is deze test weer uitgevoerd om te kijken hoe het nu met Dide's ontwikkeling gaat. Allerlei opdrachtjes krijgt Dide, als pinnetjes in gaatjes stoppen, kraaltjes in een doosje doen en er weer uithalen en plaatjes aanwijzen bij het woord dat ze hoort. Vandaag lezen we in het verslag dat Dide vorderingen heeft gemaakt, haar ontwikkelingsniveau wordt nu geschat op 16 à 17 maanden bij een leeftijd van 2,4 jaar. Dat betekent nog steeds een forse achterstand ten op zichte van leeftijdsgenootjes maar de achterstand is niet groter geworden.12 juni 2006 | spoken
 |
Pappa en mamma zijn hartstikke moe. Jana wordt niet alleen overdag drukker maar ook 's nachts. Normaal krijgt Jana rond 19.00 uur de laatste voeding en gaat dan slapen. 's nachts wil ze dan nog één keer drinken en dan pas weer in de ochtend. Prima zo! Maar Jana vindt dat de laatste week niet meer goed. Ze wil graag rond 24 uur nog een keer drinken en dan nog een keer om 5 uur ofzo. Of niet eens drinken maar gewoon even gezellig in het grote bed tussen pappa en mamma inliggen. Of even lekker een half uurtje haar stem oefenen en gillen. Dat vinden pappa en mamma toch niet zo'n goed plan. Tijd om de situatie naar onze hand te zetten. Vanaf vandaag gaan we Jana rond 22.30 uur wakker maken voor een laatste voeding. Dan pas weer de volgende ochtend. Als Jana 's nachts wakker wordt dan gaan we haar niet meer uit bed halen. Proberen we... |
11 juni 2006 | grote meid
 |
5 maanden oud is Jana nu en wordt al een groot meisje. Alleen maar toekijken hoe Dide speelt is niet meer goed, ze wil rechtop zitten en meespelen! Ze wil rond gedragen worden en alles bekijken. Ze trappelt heel hard met haar beentjes als ze op haar rug ligt en duwt haar kont omhoog. Zo komt ze al een aardig eindje van haar plek. In de wandelwagen rijden is ook leuk, maar niet meer in het babymandje. Dan kan ze veel te weinig zien. Dus is de duowagen omgebouwd en heeft nu twee grote-meiden-zitjes. Jana vindt het geweldig! Ook krijgt ze al een fruit en groentehapje om te proeven. Heerlijk vindt ze dat, ze eet het supersnel op. Er wordt ook al heel wat afgepraat: "wawawawa". Dide vindt het allemaal wel leuk en kan soms echt vertederd naar haar kleine zusje kijken, heel lief! Maar soms is het wel genoeg en zou Dide best weer alleen met pappa en mamma willen zijn. |  |
3 juni 2006 | haar eraf
 |
Regelmatig haren uit je hoofd trekken is niet zo'n goed idee.
Op den duur kun je blijvende kale plekken krijgen of groeit het haar anders
terug. Bijvoorbeeld kroesend en helemaal wit van kleur. Haren trekken (en
opeten) heeft ook een naam: trichotillomanie. Een impuls- controle- stoornis,
een drang die zich uit door herhaaldelijk haren ergens uit het lichaam te
trekken. Dide lijkt daar wel last van te hebben. Om te zorgen dat ze haar
haren niet meer kán uittrekken hebben pappa en mamma vandaag Dide's
haren maar helemaal heel kort geknipt. Niet leuk maar zo worden de haarwortels
met rust gelaten en blijven de haren tenminste wel groeien. Even wennen
maar best geinig zo'n Sinead O'Connor kapsel! Meer informatie over trichotillomanie is hier te vinden. |
 |
2 juni 2006 | brokkenpiloot
| Steeds wilder gaat Dide tekeer op haar loopfiets. Gaat ze
bergje af, dan gaan de beentjes de lucht in om eens lekker uit te rollen.
Ze ragt over grintpaden, staat bijna recht op haar beentjes te steigeren
als ze niet verder kan en het meest steile zandpad in het Goffertpark moet
bedwongen worden. Het moest wel een keer mis gaan. Vandaag is het zover. Met de beentjes in de lucht rijdt Dide met een klein vaartje het tuinpad uit. Aan het einde is een richeltje waar de voorwieltjes in vast blijven steken en daar gaat Dide. Ze valt voor over haar fietsje met haar gezicht op de grond. Schaafwond op het voorhoofd, op haar neus, onder haar kin en een tand door de lip. Arme Dide, ze moet hard huilen. Gelukkig geen tand eruit of andere erge dingen. Pappa's troost en een koekje doen wonderen. Al snel fietst Dide weer vrolijk rond. |
 |
2 juni 2006 | meten en wegen
 |
 |
Allebei naar het consultatieburo vandaag, meten en wegen maar
weer! Jana weegt 6150 gram en is 62 cm lang. Dat is net iets onder het gemiddelde,
maar wel dichter tegen het gemiddelde aan dan de vorige keer. Jana moet
op haar buik liggen en haar hoofd omhoog houden. Dat doet ze prima. Het
gaat goed met Jana zeggen ze. Dat dachten wij ook al. Dan volgt de 3e DKTP/HIB
prik. Au! Jana hoeft maar even te huilen en dan is het weer goed. Dide weegt 1110 gram en is 86,5 cm lang. Dat is iets meer onder gemiddelde, ze volgt de -1 lijn. Dat is ook goed. Verder kan het consultatieburo niet zoveel voor Dide betekenen. Ze wordt al door zóveel specialisten bekeken en er zijn al zóveel mensen waar we vragen kunnen stellen over opvoeding en dergelijke. Dide hoeft voorlopig dan ook niet terug te komen. |
27 mei 2006 | jana
 |
"Ik lees alleen goede berichten over Dide, maar weinig over Jana, waarschijnlijk omdat met haar heel goed gaat", mailt oma Núria. Dat is zo! Over Dide valt altijd genoeg te vertellen omdat veel dingen anders gaan dan normaal. Jana doet alles volgens het boekje. Ze lacht, grijpt speeltjes, oefent haar stem met het maken van gilletjes en begint zich om te draaien. Ze is een hele lieve en gezellige meid. Ze wil er altijd bij zijn en heeft dan veel plezier. Ze slaapt en eet ook goed. Het gaat gewoon heel erg goed! Daar schrijf je dan al snel iets minder vaak over. We zijn echter niet minder blij met en trots op haar! In tegendeel, door Dide zijn we ons erg bewust van alle ontwikkelingstapjes die genomen moeten worden en hoe moeilijk die kunnen zijn. Weten we hoe sterk je moet zijn en welke bewegingen je onder de knie moet hebben voordat je bijvoorbeeld op je zij kan rollen. Jana doet dat 'zomaar' even, daar staan wij dan gewoon versteld van. Daar moeten we dan toch maar eens vaker over schrijven! |
22 mei 2006 | nieuwe dingen
 |
Dide heeft weer nieuwe dingen geleerd. Ze drinkt nu helemaal zelfstandig uit een beker! Via boeken met daarin foto's van dingen uit het dagelijkse leven leert Dide elke dag nieuwe objecten te onthouden. Ze wijst met haar vingertje naar een foto en wij moeten zeggen wat het is. Andersom gaat het heel goed, wij vragen haar iets aan te wijzen en Dide wijst het aan. Ook de volgende stap is gezet: wij vragen Dide iets in het boek aan te wijzen en daarna in huis het 'echte voorwerp'. Ook dat gaat heel goed. Zo gaat communiceren steeds beter. Ze is ook wat assertiever geworden. Kindjes waar ze vroeger een beetje bang voor was, is ze nu eerder de baas. Het liefste wat ze doet is met de loopfiets rijden. Dide heeft namelijk leren sturen. Met een enorme lef crosst ze overal naar toe. Over de stoep, gras, hobbelwegen, ze dendert overal over heen. We staan helemaal versteld, waar is de angstige Dide gebleven! Haar beentjes worden hierdoor met de dag sterker waardoor ze nu steeds grotere afstanden kan afleggen en steeds steviger op de fiets zit. En het allerbelangrijkste: eindelijk kan ze, zoals andere kindjes van haar leeftijd, de straat op en zelf alles verkennen! |
19+20+21 mei 2006 | oma Liesbet is jarig!
 |
Oma Liesbet is 60 jaar geworden! Eigenlijk al begin deze maand maar we deden allemaal net of we geen tijd hadden om het te vieren. Zodat we oma dit weekend konden verrassen met een weekendje logeren in een superdeluxe huisje in Drenthe met de hele familie! |  |
 |
 |
Oma wist echt nergens van en was erg blij verrast! Zelfs een beetje onroerd. Het was een heel gezellig weekend. Ook voor Jana & Dide. Veel aandacht en lekker spelen met nichtje Manu! |  |
14 mei 2006 | bij oma Cox
 |
 |
 |
 |
8 mei 2006 | broeken
| Niet lopen of kruipen maar billenschuiven is wat Dide doet
om zich voort te bewegen. Haar beentjes zijn inmiddels zo getraind dat ze
hele afstanden aflegt. Ook buiten met het mooie weer nu. Over gras, zand
en stenen gaat het. Dat moet ook kunnen vinden pappa en mamma. Maar op deze
manier gaat dide wel heel snel door haar broeken heen. Na één
dag is een broek door! Hoe gaan we dit aanpakken? Eerst de reservebroeken.
Maar ook die zijn na een paar dagen op. Gelukkig heeft oma Cox een winkel
waar ze knie- en ellebooglappen verkoopt. Dide mag er een aantal hebben
en mamma naait ze op haar broeken. Eens kijken hoe lang de broeken zo meegaan.
Na één dag is het stiksel al kapot geschoven en zijn er kleine
gaatjes te zien in de lappen. Dat wordt nog wat met de zomer in aantocht!
Dus: als iemand nog broeken overheeft in maat 86 of groter, maakt niet uit
in welke kleur, wij houden ons zeer aanbevolen!!! |
 |
7 mei 2006 | auto's wassen
 |
 |
 |
 |
7 mei 2006 | op visite
 |
Dide heeft een nieuwe vriendin. Ze vindt dat zo leuk dat Dide het liefst elke dag wel 4x bij haar op bezoek gaat. Als ’s ochtends de pap op is wil Dide direct door de voordeur naar buiten. Op de loopfiets of gewoon lekker al billenschuivend gaat Dide er vandoor. Helemaal de tuin uit, stoep op en ons huis voorbij. Bij buurvrouw Carmen de tuin weer in. Da’s nog best lastig, zeker met de loopfiets, want het pad loopt schuin op. Maar Dide geeft niet op. Tegen de voordeur wordt stevig geduwd met haar handjes. Als die niet open gaat schreeuwt Dide zo hard als ze kan naar pappa of mamma en wijst met haar handje naar de deur: “ik wil daar naar binnen!” Soms doet buurvrouw Carmen open en mag Dide naar binnen. Triomfantelijk zit ze dan bij haar op schoot en is helemaal trots dat ze dat toch mooi voor elkaar heeft! Maar vanochtend wil Dide al om 8.30 uur op visite. Carmen slaapt nog. Het is maar goed dat Dide nog niet zelf kan aanbellen. |
3 mei 2006 | zomer
 |
 |
 |
 |
1 mei 2006 | ik ben 2 en ik zeg nee
 |
Dide heeft nu helemaal door dat ze door aanwijzen dingen voor elkaar kan krijgen. Dus wijst ze de hele dag van alles aan. Pappa en mamma rennen de benen onder het lijf om het gewenste te halen. Er is hier immers sprake van een eerste fase actief communiceren en dat moet gestimuleerd worden! Er is wel een grens. Het liefste dat Dide wenst is een koekje. Wel 10x per dag. Eerst wijst het vingertje naar de keuken. In de keuken naar de kast. En dan met een grote glimlach op haar gezicht naar de koekjestrommel. Toch minstens 8x per dag klinkt er dan: "nee, we gaan nu geen koekjes eten", uit de mond van pappa en mamma. Dide zet dan haar meeste boze gezicht op en begint hard te schreeuwen of zelfs huilen. Pappa en mamma blijven bij hun standpunt. Dan probeert Dide iets nieuws. Ze wijst met haar vingertje naar de loopfiets. Ach, denken pappa en mamma, dat is leuk dat ze zo graag wil fietsen! Al gauw is duidelijk waar naar toe. Naar de keuken, de kast en .... de koekjestrommel. "Nee, Dide, dat gaan we nu niet doen!". Wehhhhh!!!!! |
30 april 2006 | grote zus en kleine zus
 |
 |
 |
 |
16+17 april 2006 | Pasen vieren in Zwolle
 |
 |
 |
 |
14 april 2006 | lens uit
 |
Dide heeft nog steeds een lens in haar rechteroog. Dag en nacht draagt ze hem en eens per maand haalt de opticiën de oude eruit en brengt een nieuwe in. De laatste tijd komt het vaker voor dat haar oogje een beetje geïrriteerd is. Nog vaker naar de opticiën. Dide vindt het helemaal niet leuk, het kost veel tijd en het is steeds een hoop geregel. Tijd om zelf de lens uit en in te krijgen! Dat proberen we al een tijdje. Het lukt niet. Dide houdt haar ogen stijf dicht, nog geen druppel vloeistof krijgen we er in. Nu ze echter voor de derde keer in korte tijd naar de opticiën moet, is er een grens bereikt. Het moet nu echt zelf lukken. Moed verzameld, handen wassen, Dide op het aankleedkussen en go. Dide spartelt flink tegen maar pappa zet stoer door en krijgt haar oog open. Mamma haalt de lens in één haal eruit. In 15 seconden gepiept. Hoera! De lens kan schoon gemaakt worden. Nu weer in.... |
8 april 2006 | ik mis je Dide!
 |
Pappa is in Berlijn. Dide logeert bij oma Liesbet in Zwolle. Mamma en Jana zijn samen thuis. Jana is een makkelijk kindje dat zichzelf goed kan vermaken. Een lekker rustig weekendje met wat tijd voor jezelf, denkt mamma. Zo gaat het niet helemaal. Er is namelijk geen Dide die muziek maakt, heen en weer voorbij schuift, brabbelt, het ene na het andere speeltje beweegt, af en toe komt kijken, aait en kusjes geeft. Ofwel, het is oersaai vindt Jana! Huilen dus. Nix tijd voor jezelf mamma, Jana wil vermaakt worden! We gaan naar het speeltuintje in de buurt en daar is Jana weer een makkelijk kindje dat wel een half uur naar de spelende kindjes kan kijken. |  |
7 april 2006 | school
 |
Bij Dide waren we al te laat met inschrijven voor de basisschool,
die staat op een wachtlijst bij de meest favoriete school in de buurt. Ze
was immers ook al bijna twee jaar toen we haar hiervoor inschreven! Bij
Jana wachten we niet zo lang. Ze is nu drie maanden oud, hoog tijd om te
beslissen naar welke basisschool zij gaat. Welk soort onderwijs past het
beste bij haar? Naar welke school gaan haar vriendjes en vriendinnetjes?
Waar wonen we over vier jaar? Misschien maar eens kijken bij welke inschrijfformulier
Jana het hardst lacht ofzo? Tja.... dat wordt inschrijven op alle leuke
scholen in de buurt én in de buurten waar we misschien ooit wel eens
willen gaan wonen. Een keuze maken we over een paar jaar wel. Goed bericht vandaag: Jana is welkom bij de meest favoriete buurtschool voor het schooljaar 2009/2010! Geen plaats op de wachtlijst maar op de plaatsingslijst! Je kunt er inderdaad niet vroeg genoeg bij zijn. |
3 april 2006 | tranen
Ineens zijn ze daar, tranen! Midden in de
speeltuin in de buurt. Het is daar meestal niet druk maar nu er een nieuw
speeltoestel staat wel. Allemaal kindjes vandaag van Dide's leeftijd en
nog jonger die glijden, schommelen, klimmen en rennen. Allemaal, behalve
Dide. Die kan niet lopen, rennen en klimmen. Zóóó
zielig vindt mamma ineens. Dide niet, die zit lekker op haar nieuwe fiets
en kijkt lachend naar al die kinderen. Ze is het ook gewend, bij het kinderdagverblijf
zit ze ook vaak op een fietsje tussen alle rondrennende kindjes als ze
buiten spelen. Toch gaan we maar snel iets anders leuks doen, de tranen
rollen inmiddels bij mamma over de wangen. We gaan even langs bij Sam
en Suse van om de hoek. Daar kan Dide wel meespelen en lekker bewegen
al over de grond schuivend. |
 .
|
27 maart 2006 | hoera!
 |
Dide vindt het erg leuk om op haar loopfiets te fietsen. Alleen stuurt ze niet goed en als ze van de fiets zou vallen dan heeft ze te weinig kracht in haar beentjes en armpjes om zich op te vangen. Als Dide buiten gaat fietsen zijn pappa en mamma dan ook continue in de buurt om op te letten en te helpen. Dat is iets lastiger geworden nu Jana ook mee naar buiten gaat. Eigenlijk zouden we zo'n fietsje met zo'n duwstang moeten hebben, denkt mamma. Mamma surft wat op marktplaats maar kan nog geen aanbieding in de buurt vinden. Pappa doet ondertussen boodschappen bij Albert Heijn. Daar is een prijsvraag met als prijs precies zo'n fietsje als we graag zouden willen hebben! Pappa doet dus mee. De verrassing is groot als hij vandaag gebeld wordt en hoort dat hij de winnaar is!!! Hoera!!! Direct ophalen die fiets en fietsen maar Dide! Ze vindt het hartstikke leuk ook al is de fiets nog net iets te groot om echt te kunnen fietsen. |
25 + 26 maart 2006 | logeren in leeuwarden
 |
 |
 |
 |
18 maart 2006 | Louk en au!
 |
Vorige week zondag zijn we naar Utrecht gegaan. Op bezoek
bij Berend, Ina & Louk. Louk is het kindje van Berend & Ina en is
een maand jonger dan Jana. Lekker naast elkaar liggen en spelen met die
babygym! Dide vond het erg leuk, nu waren er twee babies om naar te kijken
en te aaien! Gisterochtend heeft Jana haar eerste DKTP en Hib-prik gehad bij het consultatieburo. Even werd er hard gehuild maar al snel was het over. Dat was het dan gelukkig, Jana heeft er geen last van gehad! Geen koorts, rode plekken of verminderde eetlust. Ze sliep alleen iets meer overdag. |
 |
17 maart 2006 | Dide
 |
Het gaat goed met Dide! De laatste tijd zit ze lekker in haar vel. Thuis, bij het kinderdagverblijf en ook bij de St. Maartenskliniek! Ze is daar nu vrolijker en huilt veel minder. Tijdens de therapieën wordt nu gelachen in plaats van gehuild. Omdat Dide het meer naar haar zin heeft gaan de oefeningen tijdens de therapieën ook beter. Vanochtend hebben we het allemaal met eigen ogen kunnen zien: bij binnenkomst strekt Dide haar armpjes uit naar leidster Lidy en eenmaal op haar arm geeft Dide aan dat ze de groep in wil om te spelen. Naar pappa en mamma wordt helemaal niet meer omgekeken! We gluren nog even door het raam en zien Dide heerlijk spelen en werkjes doen. |
14 maart 2006 | eerste keer
| Een spannende dag voor Jana en misschien nog meer wel voor
pappa en mamma. Jana gaat vandaag voor het eerst naar het kinderdagverblijf!
Over twee weken gaat ze daar elke dinsdag en donderdag naar toe als mamma
weer gaat werken. Deze en volgende week wordt er geoefend. Mamma brengt Jana weg. Geen tranen, geen gemopper als leidster Herma haar overneemt. Jana vindt het leuk en kijkt vrolijk rond. Ook als mamma weg gaat. Als het niet goed gaat dan belt Herma. Om 13 uur is er nog niet gebeld en gaat mamma Jana weer ophalen. Alweer zit ze heerlijk op de arm bij een leidster en lacht breeduit naar haar. Dat ziet er goed uit! Het is ook heel erg goed gegaan, Jana heeft gespeeld met de babygym, haar ogen uit gekeken, geschommeld, goed uit een flesje gedronken en ook nog wat geslapen. "Ze is een echte knuffelbaby die heel erg geniet van alle aandacht en heel erg lief lacht", zegt Herma. Erg trots gaat mamma met Jana weer naar huis. |
 |
11 maart 2006 | "Kaa"
 |
Dide maakt weer kleine stapjes vooruit. Ze trekt haar beentjes
op als ze op de grond zit en vouwt haar handjes eronder. Ze zet zich iets
meer af met haar handjes op de grond zodat ze iets omhoog komt. Ze leunt
meer op haar handjes en reikt verder als ze iets wil pakken. Zover zelfs
dat ze deze week bij het kinderdagverblijf vanuit zit zo naar voren valt
en op haar buik terecht komt. Dat is schrikken! Ook brabbelt Dide nog meer diverse klanken en heel belangrijk, als wij vragen: "Dide zeg eens Kaas" dan zegt Dide heel bewust en duidelijk "Kaa". Telkens weer opnieuw. Ze praat dus na! Het blijft nog even alleen bij "Kaa" ook als we vragen om een ander woord na te zeggen. Maar het begin is er! |
10 maart 2006 | Jana & Suse
 |
 |
 |
 |
Suse komt even langs met haar moeder Esther. Zij wonen om de
hoek en Suse is net zo oud als Jana. Haar broertje Sam is net iets ouder dan
Dide.
9 maart 2006 | lachen!
Jana lacht! Sinds een dikke week al een
klein beetje maar nu doet ze dat steeds vaker en steeds meer breeduit
als ze je aankijkt. Ons hart smelt helemaal! |
 |
 |
4 maart 2006 | eigen kamertje
 |
Jana is nu 2 maanden oud en het gaat goed. Tijd om te gaan slapen in haar eigen kamertje in plaats van bij pappa & mamma in de slaapkamer. Tijd ook om niet langer meer elke avond in de armen van pappa of mamma te slapen op de bank maar ook dan te slapen in bed, ook al wil Jana dat niet. Om 19.30 uur gaat Jana naar bed en begint te huilen. Pappa & mamma spreken af dat ze het een half uurtje aankijken voordat ze iets ondernemen. Er gaan 10 minuten voorbij en Jana huilt nog steeds. 20 minuten gaan voorbij en Jana huilt nog harder. Wat doen we eigenlijk als het half uur voorbij is? Na 25 minuten is het ineens stil. Het blijft stil. Jana slaapt! Zo diep dat we haar voor de laatste voeding wakker moeten maken. Ook daarna slaapt ze direct verder. Geslaagde missie! Nu volhouden en hopen dat Jana minder gaat huilen. |  |
28 februari 2006 | vies weer
 |
Vandaag is het Carnaval en hoeft Dide niet naar de St. Maartenskliniek.
Vandaag mag Dide de hele dag naar het gewone kinderdagverblijf. Dat zal
ze leuk vinden! Mamma brengt Dide weg. Het regent alleen best hard. Hoe
gaan we dit doen, Jana moet immers ook mee. De duowagen heeft een regenscherm
maar die past alleen goed als je twee gelijke zitjes hebt. Jana in de draagzak,
Dide in de inklapbuggy met het regenscherm van de bugaboo en dan een paraplu
erbij? Het regenscherm past niet. De bugaboo is net weer omgebouwd tot een
babywagen, nu maar weer 'even' terug naar de buggystijl. Zo moet het lukken.
Jana dik aankleden, vindt ze niet leuk. Dide zit in de woonkamer alvast
klaar in de buggy met regenscherm, terwijl Jana in de draagzak geknoopt
wordt. Vindt Dide niet leuk. Daar gaan mamma en twee huilende kinderen de
regen en kou in. Met één hand de buggy sturen en in de andere
hand een paraplu goed houden is nog best een kunst. Maar we komen droog
aan bij het kinderdagverblijf! Waarom moet het vandaag dan ook net de hele tijd regenen, nu er geen droge en warme taxi voor de deur staat zoals op alle andere dinsdagen. Waarom moet vandaag nu net de auto vroeg bij de garage zijn voor een reparatie en is pappa daarom al heel vroeg weg. Bah! |
18 februari 2006 | Nick geboren!
 |
Dide & Jana hebben er weer een neefje bij! Vannacht rond 2 uur is Nick geboren, hoera!!! Tante Kim en Nick zijn nu nog in het CWZ en maken het goed. Natuurlijk zijn we direct even met zijn allen gaan kijken vandaag. Wat is hij lief! Heel erg gefeliciteerd Kim & Martijn! |  |
12 februari 2006 | flesje
Mamma gaat eind maart weer werken en dan krijgt Jana moedermelk uit een flesje op het kinderdagverblijf. Dat is het plan. Als borstvoeding 5 weken goed gaat dan kan er al geoefend worden met een flesje. Ook handig, kan mamma een keertje uit gaan eten met collega's bijvoorbeeld. Ook leuk voor pappa, kan hij Jana eens voeden. Vandaag maar eens oefenen. Mamma kolft melk. Pappa maakt de fles. En Jana drinkt hem direkt in één minuut leeg!9 februari 2006 | teambespreking St. Maartenskliniek
Vandaag een teambespreking bij de St. Maartenskliniek. Samen met alle therapeuten, de revalidatiearts en de orthopedagoog wordt Dide besproken. De dag ervoor hebben we een verslagje thuis gekregen. Een lang verhaal van wat ze wel en niet kan en wat opvallend is. Wat ons in het verslag opvalt is dat Dide veel moet huilen en lang niet laat zien wat ze thuis doet en kan. Zou ze het wel leuk hebben? Die vraag staat centraal bij de teambespreking. Duidelijk is wel dat Dide thuis een meer vrolijk en gelukkig meisje is dan bij de St. Maartenskliniek. Ook het team vraagt zich af wat te doen om Dide meer vertrouwen en plezier te geven. Met zijn allen wordt besloten Dide nog meer structuur en duidelijkheid te bieden en misschien wat minder therapieën op een dag. Nou ja, allemaal ook wel even slikken: dat Dide veel dingen niet kan dat weten we, maar dat ze zo weinig plezier heeft doet wel pijn.3 februari 2006 | consultatieburo
 |
Samen mogen Dide & Jana vandaag naar het consultatieburo.
Allebei bloot: wegen en meten maar. Dide weegt bijna 10,5 kg en is 84 cm
lang. Dat is iets onder het gemiddelde. Het belangrijkste is echter dat
het gewicht klopt in verhouding met de lengte. Dat doet het, Dide volgt
netjes de -1 lijn in de curves. Kortom, we hoeven ons geen zorgen te maken!
Verder kan het consultatieburo niet zoveel betekenen voor Dide. Ook al plannen
ze altijd een arts in die dan elke keer concludeert dat Dide al bij zoveel
specialisten is dat zij weinig kan toevoegen! Jana weegt 3,8 kg en is 51 cm lang. Dat is heel goed. Het betekent ook dat de borstvoeding goed gaat. De arts doet nog wat testjes en die gaan ook allemaal goed. Voorbeeldig kindje tot nu toe! Jana mag over 6 weken terug komen en dan krijgt ze haar eerste inenting. |
27 januari 2006 | gehoortest
| Ben je nog geen 3 weken oud, krijg je al een gehoortest! Dat is nieuw vanaf mei vorig jaar. Eerder kregen kinderen rond de leeftijd van 9 maanden zo'n test, nu is dat binnen een paar weken na de geboorte. Jana mocht hiervoor vandaag bij de GGD komen. Ze krijgt een zacht dopje in haar oren met daaraan een computertje verbonden. Er worden geluiden in het oor geproduceerd en dan komt er een reactie van het trommelvlies dat door de computer opgevangen wordt. Jana slaapt lekker en merkt er weinig van. De geluiden worden het oor ingestuurd en er verschijnt voor beide oren 'pass' op het scherm. Yep, geslaagd voor deze test! |  |
24 januari 2006 | haren op je hoofd
Net nu de haren van Dide weer een beetje aan het groeien zijn, begint Dide ze weer uit te trekken. Balen! Vorig jaar zomer had Dide nog een mooie krullenbos, de laatste maanden is er niet veel meer van over. Dide trekt alle haren eruit, bijt erop en eet ze geregeld op. Het lijkt een reactie op verandering. In de begintijd bij de St. Maartenskliniek deed ze dat bijvoorbeeld veel. De laatste tijd deed ze het helemaal niet meer en begon het haar weer aan te groeien. Bijna waren er alweer krullen zichtbaar! Maar een Jana die in je huis komt wonen is natuurlijk een grote verandering dus moeten er weer haren getrokken worden. Jammer! Een kwestie van tijd, het gaat vanzelf wel weer over. Het duurt alleen zolang voor de haren dan weer zijn aangegroeid. De haarspeldjes en elastiekjes voor staartjes voorlopig maar weer in de kast opbergen.22 januari 2006 | een weekje verder
 |
Een week verder zijn we nu met ons nieuwe gezinnetje en zonder hulp van de kraamzorg. Best even wennen! Zeker als mamma een borstontsteking krijgt en met koorts op bed ligt. Gelukkig kan pappa vrij nemen zodat ze er samen wel uitkomen met de zorg voor Dide & Jana. Dide blijft het leuk vinden om naar Jana te kijken die in bad gaat of verschoond wordt en geeft haar ook veel kusjes. Maar soms vindt Dide het even helemaal niks dat Jana er is en ook aandacht van pappa en mamma krijgt. Dan is Dide even helemaal uit haar hum en begint flink te jammeren. Met een beetje afleiding is het meestal zo weer over. |  |
17 januari 2006 | "mamma"
 |
Al drie kwart jaar komt het woord 'pappa' regelmatig uit Dide's
mond. Alhoewel Dide prima weet wie pappa is, gebruikt ze het woord pappa
nog niet om pappa te roepen of aan te duiden. Mamma heeft er lang op moeten wachten maar sinds twee dagen is het dan zover: Dide zegt nu ook 'mamma'. Yes, eindelijk! Zo lief. Daarnaast komen er ook nog andere nieuwe geluiden uit Dide's mond. Weer een stapje verder in de spraakontwikkeling. Nu nog wachten tot ze de woorden gericht gaat gebruiken. |
 |
16 januari 2006 | voor het eerst naar buiten
 |
Pappa en mamma hebben een nieuwe wandelwagen gekocht. Een duo-wagen. Daar passen Jana & Dide allebei in. Vandaag gaan we die maar eens uit proberen. De wagen is zo groot dat hij niet in zijn geheel in de gang past. Elke keer als er gewandeld gaat worden, moet hij worden uitgeklapt en het babymandje vast gemaakt. Dat is zo'n eerste keer een behoorlijk gehannes! Pas na een kwartier is mamma klaar. Dan moeten Dide & Jana er nog in. Het zitgedeelte voor Dide is een stuk minder comfortabel dan in de oude wandelwagen. Dide zit een beetje achterover gepropt en kan niet zelf naar voren komen. Ook is er geen stang om aan op te trekken. Dide vindt het wandelen vandaag dan ook maar zozo. Jana maakt het allemaal niet zoveel uit, die slaapt rustig door. |
14 januari 2006 | zo'n zusje is wel leuk!
 |
 |
 |
 |
Wat je allemaal niet kan doen met zo'n klein babytje. Dide geniet ervan: sokjes aan en uit, muts op en af, kusje geven, aaien, aan de armen trekken. Jana vindt het allemaal prima en Dide is een speeltje rijker.
12 januari 2006 | supermeiden!
Hartstikke goed doen Dide & Jana het! Jana is heel rustig, huilt nauwelijks, slaapt veel, kijkt wat in het rond en drinkt goed. Zo goed dat ze vandaag alweer op haar geboortegewicht zit. Dat is heel snel, het is namelijk ook goed als dat pas over 2 of 3 weken zo is. 's nachts slaapt ze ook goed en meldt zich 2 keer om te drinken. Daarna slaapt ze heerlijk weer in.Dide is lekker zichzelf. Ze wil regelmatig even bij Jana kijken en met een lach op haar gezicht aait ze haar dan even. Dan weer terug naar de orde van de dag: spelen! Ook blijft Dide goed eten en heeft (nog) geen terugslag gehad of zoiets. Kortom: supermeiden!
9 januari 2006 | naar huis
 |
Het gaat goed met mamma dus vandaag mogen Jana en mamma naar huis. 's ochtends komen eerst nog oma Liesbet, opa Peter, pappa en Dide op visite in het ziekenhuis. Dide ziet Jana voor het eerst! Hoe zou dat gaan? Dide vindt Jana wel interessant en aait Jana even over haar arm. Maar dan is er al snel niet zoveel meer aan en moet er gespeeld worden. |  |
8 januari 2006 | Jana geboren!!!
 |
 |
 |
|
Vanochtend om 7.30 uur werd mamma wakker en voelde gerommel in haar buik.
Zou de bevalling dan nu al beginnen, mamma is immers pas 16 januari uitgeteld.
De hele dag zet de buikpijn door en in de middag bellen we de verloskundige.
Die stuurt mamma direct door naar het Radboudziekenhuis om te gaan bevallen.
Oma Liesbet en opa Peter worden gebeld en die komen razendsnel vanuit Zwolle
om op Dide te passen. In de tussentijd komt Riyan zolang met Dide spelen.
Handig dat het zondag is en iedereen thuis is! Om 17 uur zijn pappa en mamma
in het ziekenhuis. De bevalling zet snel door en zonder ingrepen wordt om
18.36 uur Jana geboren! Alles is helemaal goed met haar en binnen het uur
drinkt ze uit mamma's borst. Mamma moet ervan huilen, het gaat zo anders,
zo veel meer voorspoedig dan bij Dide. Toch moeten mamma en Jana voor de
zekerheid nog een nachtje in het ziekenhuis blijven omdat mamma veel bloed
verloren is. Meer foto's >> |
||
4 januari 2006 | fotosessie door oma Núria
 |
 |
 |
 |
1 januari 2006 | oud & nieuw
 |
Deze feestavond en nacht blijven we thuis, kan Dide lekker
in haar eigen bed slapen. Vorig jaar sliep ze dwars door al het vuurwerk
heen, ook al knalde het zo hard dat we het door de babyfoon konden horen.
Hoe zou het dit jaar gaan? Dide slaapt weer heerlijk door. Zelfs als er
een enorme partij (illegaal?) knalvuurwerk vlak bij haar raam wordt afgestoken.
Zo kunnen mamma en pappa gezellig met Ursula, Ingrid, Riyan en Jack oud
& nieuw vieren. Gelukkig nieuwjaar iedereen!!! |
 |
25+26+27+28 december 2005 | kerst
 |
Een drukke en gezellige kerst voor Dide. Eerste kerstdag gaan we naar oma Cox en opa Chris. Daar zijn ook Martijn en Kim. Er worden flink wat kadootjes uitgepakt en Dide helpt bij elk pakje mee. Tweede kerstdag gaan we naar oma Liesbet en Peter in Zwolle. Daar zijn ook Manja, Anoek, Andrea en Manu. Weer kadootjes, lekker eten en pappa speelt een kerstpoppenkast. Ademloos kijken Dide en Manu toe. We blijven slapen en de volgende dag gaan we naar opa Peter en oma Núria in Leeuwarden. Daar zijn ook Sarah, Hendrik en Sem. Weer kadootjes, lekker eten en spelen met Sem. Sem is lekker rustig en Dide laat eens goed zien dat ze de baas wil zijn. Afpakken dat kerstboekje van Muis dat Sem gekregen heeft. Ook al heeft ze het boekje zelf ook. De volgende dag weer naar huis. Meer kerstindrukken bij foto's. |  |
23 december 2005 | evaluatie St. Maartenskliniek
 |
De eerste periode bij de St. Maartenskliniek zit er op voor Dide, tijd voor een evaluatie. Alle specialisten zijn bij elkaar gekomen om antwoord te geven op de vraag: hoe gaat het met Dide in de peuterrevalidatiegroep? Globaal antwoord is: goed! Ze is nog wel vrij afwachtend en voelt zich nog niet helemaal vertrouwd, vooral nog niet bij de individuele therapiesessies. Zo heeft ze de neiging om zich met haar rug naar de therapeuten toe te draaien als ze een speeltje krijgt en gaat dan pas spelen. Afgesproken is de komende tijd vooral in te spelen op het winnen van vertrouwen van Dide. Door therapieën in de groep zelf te geven bijvoorbeeld in plaats van in aparte kamertjes en door Dide wat meer speelruimte te geven zodat ze uit zichzelf meer naar de therapeuten toe komt. In dit beleid kunnen wij het prima vinden! |  |
15 december 2005 | verjaardag bij St. Maartenskliniek
 |
 |
 |
 |
14 december 2005 | verjaardag
 |
 |
 |
 |
14 december 2005 | 2 jaar!!!!!
| Vandaag is Dide jarig, 2 jaar
wordt onze grote peuter. Gisteren al getrakteerd op het kinderdagverblijf en morgen op de St. Maartenskliniek. Zo is het deze week bijna elke dag verjaardag vieren. En Dide... die begrijpt er niet veel van, maar dat zingen en die kadootjes uitpakken is wel heel erg leuk! |
 |
 |
11 december 2005 | kersttijd
| De kerstboom is..... |
 |
 |
.....heel lekker! |
5 december 2005 | Sinterklaas op bezoek bij Dide
 |
Pakjesavond! Sinterklaas heeft ook Dide niet vergeten. Hij had de pakjes wel verkeerd bezorgd, helemaal in Leeuwarden, maar gelukkig kwam opa Peter ze afgelopen weekend brengen. Een poppenkast met een Sinterklaas- en Zwarte Pietpop! Ademloos kijkt Dide naar een optreden in de poppenkast, ook al kun je de voeten van pappa zien. |  |
4 december 2005 | de 10.000e!
Een mooie mijlpaal in de bestaansgeschiedenis van www.dide.info: de 10.000e bezoeker aan de site. Wie o wie heeft op 3 december om 18.25 uur, met als provider Chello Nederland, www.dide.info bezocht? Meldt je aub in het gastenboek of via dide@tiscali.nl, er ligt hier iets toepasselijks op je te wachten!
Nog een paar leuke weetjes over de statistieken van www.dide.info:
- We meten pas sinds 17 januari 2004, een maand na de geboorte van Dide. Als we die eerste maand ook hadden meegenomen waren we alweer honderden bezoekers verder.
- De drukste dag op www.dide.info was 2 december 2004, de dag na de operatie van Dide. In totaal 43 bezoekers bezochten die dag Dide's site.
- 85% van de bezoekers aan de site komt uit Nederland. Op een stevige tweede plaats staat Italië.... rara hoe kan dat...:-)
- Gemiddeld bezoeken bijna 15 bezoekers per dag de site.
- Overigens worden onze eigen bezoeken aan de site niet meegerekend.
30 november 2005 | dat is nu de kracht van de postbank...
 |
Ook de Postbank heeft eindelijk de aantrekkingskracht van
Dide ontdekt. Nu te verkrijgen: je eigen Dide-pasje. Wil je ook meedoen aan deze hype klik hier. Papa en mama betalen nu apetrots hun boodschappen in de winkel. |
 |
27 november 2005 | stapjes vooruit
De laatste weken gaat Dide steeds kleine stapjes vooruit in haar ontwikkeling. Steeds meer woordjes en handelingen begrijpt ze. Als ze wil dat je haar favoriete vis-liedje zingt, dan pakt ze het puzzelstukje met de vis erop, geeft deze aan je en kijkt je verwachtingsvol aan. Ze weet waar de klok is als je dat vraagt, ze gooit de bal naar je toe als je dat vraagt. Ze weet ook heel duidelijk aan te geven als ze geen zin heeft in eten! Haar fijne moteriek wordt ook steeds beter. Ze heeft geleerd haar handjes te draaien waardoor ze kleine houten staafjes op de juiste plek in de trein terug kan zetten. Het allermooiste is dat ze nu de plastic figuurtjes in de muziekdoos kan zetten zodat er muziek uit komt. Het lukt nu allemaal beter dan eerst en daardoor is Dide minder gefrustreerd en trots en blij als het lukt. Hierdoor kan ze zich ook langer en beter concentreren waardoor er nog meer dingen lukken. Zelfs met een dikke stift kan ze nu op papier 'tekenen'. Het wordt er steeds gezelliger op!25 november 2005 | zwarte Died
 |
Nou ja, zwart... het jasje, de kraag en pet met veer van het zwarte-pietenpak is al meer dan genoeg, vindt Dide, als bij de St. Maartenskliniek het thema Sinterklaas aangesneden wordt en alle kindjes zich mogen verkleden én sminken. Die zwarte wangen denken we er dan maar bij. Nog net heeft leidster Lisi een foto kunnen maken voordat Dide de pet weer van haar hoofd trok. |
19 november 2005 | Sinterklaas komt aan in Zwolle
 |
 |
 |
 |
17 november 2005 | helemaal alleen
| De wenperiode bij de St. Maartenskliniek zit er bijna op, vanaf volgende week gaan pappa en mamma niet meer mee. Vandaag gaat Dide voor de tweede keer alleen met de taxi naar de St. Maartenskliniek. Mamma vindt het best moeilijk. Daar gaat Dide dan, helemaal in haar eentje. Afgelopen dinsdag ging het goed. Dide vond het prima om in de taxi gezet te worden en mamma zwaaide uit. De taxi reed zo weg dat mamma Dide niet zo goed kon zien. Vandaag staat de taxi andersom voor de deur. Dide neemt weer zonder problemen plaats in het autostoeltje en lacht tegen Hetty, de taxichauffeuse. Maar dan zien pappa en mamma Dide wél goed als de taxi wegrijdt: Dide vindt het niet leuk en moet huilen! Mamma ook een beetje. Als pappa zelf even later bij de St. Maartenskliniek aankomt hoort hij dat het prima is gegaan, het huilen was gelukkig maar heel eventjes. |
15 november 2005 | uitslag intake eetteam
 |
De St. Maartenskliniek heeft een eetteam om kindjes met eetproblemen te helpen. Twee weken geleden is Dide geweest voor een intakegesprek. De vraag die centraal staat is of het wel nodig is voor Dide, het gaat immers steeds beter met eten. Een diëtiste, orthopedagoog en logopediste buigen zich over deze vraag. Dide heeft er koekjes gegeten, pappa heeft een video laten zien hoe Dide thuis eet, mamma heeft een eetdagboekje bijgehouden en er zijn lijsten met vragen ingevuld. Op basis van deze gegevens is besloten wat er gaat gebeuren. Vandaag is de uitslag: Dide hoeft niet naar het eetteam! Ze is redelijk op gewicht en krijgt voldoende voedingsstoffen binnen. Natuurlijk gaat het eten moeizaam maar het gaat steeds beter en de wijze waarop we dat thuis aanpakken is goed. Een kwestie van doorgaan en veel geduld. Wel blijft er aandacht voor de eetproblemen, maar dan als onderdeel van het totale behandelplan. Dat is fijn, zo kunnen we altijd advies krijgen hoe we dingen het beste kunnen aanpakken. |
11 november 2005 | dide eet zelf een toetje
 |
 |
 |
 |
9 november 2005 | kinderdagverblijf
In december wordt Dide 2 jaar. Het is dan tijd om van de babygroep (0-2 jaar) over te stappen naar de peutergroep (2-4 jaar) bij het kinderdagverblijf. Alleen zijn al die kindjes daar natuurlijk veel verder in ontwikkeling. Is ze daar dan wel op haar plek? Lopen ze haar niet omver bijvoorbeeld? De leiding van het kinderdagverblijf heeft erover nagedacht en stellen een overgangsperiode voor. Totdat Dide ook kan lopen mag Dide in beide groepen! Als het vrij-spelen is bij de kleutergroep, mag Dide lekker tot rust komen bij de babygroep. Als er activiteiten zijn waarbij het wat rustiger is, zoals gezamelijk eten of knutselen aan tafel, dan doet Dide mee met de peutergroep. Een prima oplossing vinden wij. We zijn maar weer eens erg blij met kinderdagverblijf 'Ikke' die altijd zo met ons meedenken en doen!7 november 2005 | af!
Dide's nieuwe kamer is af! Vannacht heeft ze er voor het eerst geslapen. De afgelopen week hadden we al flink gespeeld in de nieuwe kamer om een beetje te wennen. De eerste keer slapen verliep dan ook gelukkig zonder problemen. Zo ziet de kamer eruit: |
 |
 |
 |
3 november 2005 | en verder...
... gaat het goed met Dide! Met de lens in haar rechteroog lijkt het erop dat Dide echt meer ziet. Ze strekt haar handjes uit naar foto's hoog aan de muur omdat ze die van dichtbij wil zien. Als we de gordijnen 's ochtends open doen, reageert ze enthousiast op auto's en fietsers die voorbij komen. Mooi!Ook bij de St. Maartenskliniek gaat het erg goed. Eerst was ze een beetje verlegen maar de laatste tijd wordt dat steeds minder. Als 's ochtends in de kring, de kindjes om de beurt mogen kiezen uit twee voorwerpen waarover dan een liedje wordt gezongen, durfde Dide dat eerst niet bij haar beurt. Maar vanochtend grist ze direct de knuffelvis uit de handen van leidster Lisi; er moet gezongen worden van 'visje visje in het water'! Misschien ook wel omdat we dat liedje thuis ook zingen. Pappa en mamma gaan nog wel elke keer mee, maar hoeven niet meer in de groep aanwezig te zijn, Dide vermaakt zich daar zonder ons al prima. Vreemde mensen als de therapeuten, groepsleidsters en taxichauffeuzes mogen haar tegenwoordig zonder gemor oppakken. Mamma ziet zelfs dat ze haar armpjes uitstrekt vanochtend naar Ivo, de ergotherapeut, als hij vraagt of Dide meekomt. Dat is een heel goed teken. De therapiën gaan heel relaxed. Het is eigenlijk alleen maar spelen! Dat wil Dide wel. Zeker met al dat mooie speelgoed dat er is. Langzaam went Dide en komen er ook wat oefeningen bij, maar alles onder het mom 'het moet leuk blijven'. Het is alleen nog wel wat vermoeiend voor haar. Rond 11.30 uur krijgt ze rode wangen en wil ze ook niet echt meer spelen. Een laatste therapie om 11.30 uur is dan eigenlijk een beetje teveel. Dan nog een rit in de taxi naar het kinderdagverblijf. Maar eenmaal daar leeft Dide weer op. Echt blij is ze als ze haar favoriete leidster Herma ziet en alle kindjes. Met een goed gevoel gaan pappa en mamma er dan weer vandoor, naar het werk.
31 oktober 2005 | appel en banaan
 |
Afgelopen vrijdag gluurden mamma en oma Liesbet door het raam naar Dide bij de peutergroep op de St. Maartenskliniek: Dide at een paar stukjes appel! Thuis ook maar eens met stukjes fruit gaan beginnen in plaats van geprakte hapjes fruit. Stukjes banaan krijgt Dide vandaag van pappa. Het gaat goed, ze eet zo een kwart banaan op! Tegenwoordig eet ze ook al spirelli-pasta helemaal zelf op, het gaat steeds beter met eten! |
29 oktober 2005 | hagelslag
 |
Dide eet een boterham! Al langer proberen we dat, maar steevast werden de meeste stukjes brood-met-leverworst of brood-met-kaas vakkundig uit haar mond gewerkt. Tot mamma op een morgen gezellig naast Dide op de grond een boterham met hagelslag eet. Dat is interessant! Dide pakt de hageltjes van de boterham en eet ze op. Mamma eet nu elke dag een boterham met hagelslag waar Dide bij is. Het blijft interessant. Na een paar dagen wil Dide best een hap nemen van de boterham. Dan een stukje brood met hagelslag erop. Dat gaat ook goed. Vanaf die tijd eet ze 's middags in plaats van een gepureerd broodprakje toch minstens een halve boterham in stukjes! |
26 oktober 2005 | lens vervolg
 |
Dide heeft haar contactlens nu een hele week in. Het gaat goed! Even was er een beetje irritatie, maar na een paar druppels 'fysiologisch zout' in haar oog, op advies van de opticien, ging alles weer goed. Vandaag weer een controle. Eerder was verteld dat Dide een lens zou krijgen die ze een maand kon dragen, die 's avonds uit moest en 's ochtends weer in. Eén keer hebben we zelf geprobeerd de lens uit te krijgen: een groot drama en het lukte niet. Als dat elke ochtend en avond zo zou moeten..... Gelukkig vertelt de opticien nu dat Dide inderdaad wel een maandlens krijgt, maar dat ze die dag en nacht in kan houden! Dat betekent geen drama's thuis maar één keer in de maand naar de opticien die de lens eruit haalt en een nieuwe inzet. Dat is te overzien! |
21 oktober 2005 | daar zijn we eindelijk weer!
Na een weekje afwezigheid is Dide weer online. De server waar de site van Dide op staat (ergens in de VS) is naar het schijnt in de fik gevlogen. We hebben nu een tijdelijke oplossing, behalve het gastenboek werkt alles. Voor degenen die haar gemist hebben, hieronder een uitgebreide update.20 oktober 2005 | slimme meid!
Dide is veel slimmer dan we denken! Ze praat nog nauwelijks waardoor je niet goed weet wat er in haar hoofd omgaat. Oma Liesbet komt erachter dat Dide veel meer snapt dan we denken. Als oma Dide voorleest, vraagt oma namelijk aan Dide waar bijvoorbeeld de poes is in het boek. Of het konijn, het bed of de paddestoel. Dide weet feilloos de bladzijde te vinden en friemelt met haar handjes aan het juiste plaatje! Pappa en mamma geloven het eerst niet maar na een paar keer testen is er echt geen sprake van toeval. Sterker nog, met de dag leert Dide plaatjes erbij. Nu kan ze ook al de bal, het paard en de hond terug vinden in het boek. Elke keer raakt ze het juiste plaatje aan, ook als bijvoorbeeld de hond en de bal op dezelfde bladzijde te zien zijn! Wij zijn heel diep onder de indruk.19 oktober 2005 | gelukt!
De lens is weer in het oog! De opticiën, een assistent en mamma moeten Dide stevig vasthouden want Dide spartelt flink tegen. Als de lens er eenmaal in zit is Dide al weer gauw in een goed humeur. Last van de lens heeft ze niet. Volgende week weer een controle.19 oktober 2005 | dreinen
 |
Dide is dwars de laatste dagen. Komt het door alle veranderingen of begint ze een echte peuter te worden? Ze kan flink dreinen als ze haar zin niet krijgt. Vanochtend wil ze haar pap niet eten terwijl ze best trek heeft. Het heeft ook niets meer te maken met haar eetproblemen, de pap gaat er tegenwoordig altijd snel in. Vanochtend niet. Met een nijdig gezicht weigert ze elke hap. Boekjes worden direct van tafel gegooid, ze wil niets. Een dvd van Dribbel of Muis aanzetten wil wel helpen maar Dide moet niet altijd haar zin krijgen, vindt mamma. Geen dvd dus. Vermanend toespreken helpt niet. Geheel in stijl van de 'supernanny', even negeren ook niet. Wat nu? Dikke tranen van nijd biggelen inmiddels uit Dide's oogjes. Maar even 5 minuten spelen en tot rust laten komen. Dan weer opnieuw aan tafel. Er moet nog even een keer toegesproken worden maar dan wil Dide wel boekjes lezen en eet ze in no-time haar pap op. Yes, mamma wint! Het echte opvoeden is begonnen... |
16 oktober 2005| Anoek en Manu
 |
 |
 |
 |
15 oktober 2005 | weer niet
Dide heeft echt geen zin in een lens, vandaag kreeg de opticiën hem er weer niet in! Voor aankomende woensdag een nieuwe afspraak gemaakt, kijken of het dan lukt. Op zich niet zo erg, nu kan haar oogje helemaal tot rust komen.14 oktober 2005 | wat een week!
Het was me een weekje wel! Mamma is ziek, er stond een afspraak bij de oogarts en orthoptist voor Dide, maar liefst drie keer moest Dide naar de opticiën deze week en drie ochtenden wennen bij de St. Maartenskliniek. Pappa stond er helemaal alleen voor, moest overal met Dide mee naar toe, het huishouden doen, voor Dide én mamma zorgen en ook nog werken. Hij is helemaal moe! Gelukkig was er een beetje hulp. Zo kon Dide toch ook leuke dingen doen als naar de kinderboerderij gaan met oma Cox. En kwam ook opa Chris langs om te helpen. Dide vond het allemaal wel best zo. Het was wel heel vermoeiend voor haar maar ze bleef vrolijk. Ook toen haar oogje een beetje geïrriteerd raakte door de lens en deze eruit gehaald moest worden. Een nieuwe inbrengen lukte toen niet meer, Dide had er geen zin in. Morgen bij de opticiën nog maar eens proberen.12 oktober 2005 | lens
 |
Bij de opticiën krijgt Dide vandaag een proeflens in haar rechteroog.
Pappa gaat mee. Hij vond het best spannend: hoe zou Dide op de lens reageren?
Pappa, de opticiën en een assistente zitten klaar om Dide goed vast
te houden als de lens ingebracht wordt. Nergens voor nodig, Dide geeft geen
kik en reageert eigenlijk nauwelijks. Geen gewrijf in haar oogjes en ook
niet huilen. Dapper meisje! Dide moet de lens één week dag en nacht inhouden, dan is er weer een controle. Vandaag gaat het heel goed. Al ziet ze er soms wel een beetje verdrietig uit omdat haar oogje een beetje traant en haar neus een beetje snottert nu ze moet wennen aan de lens. |
4 + 6 oktober 2005 | go Dide!
De eerste twee ochtenden bij de St. Maartenskliniek zitten erop. Spannend! Pappa en mamma maken zich nog meer druk dan Dide zelf. Nergens voor nodig, Dide heeft het harstikke goed gedaan! Dide vond het gewoon erg leuk eigenlijk. Met nog vijf andere kindjes zit ze in een vast groepje. Met elk kindje is iets anders aan de hand, het is een bont gezelschap. Er is één leidster op twee kinderen, aan aandacht geen gebrek! De dag begint met een liedje in de kring, Dide kijkt zeer geboeid toe. Alleen dat handjes vasthouden hoeft nog even niet van haar. Dan lekker spelen op de mat. Er is een heleboel speelgoed, Dide vermaakt zich wel. Af en toe gaan er kindjes weg voor een sessie fysiotherapie, ergotherapie of logopedie. Dide hoeft dat deze week nog niet en speelt lekker verder. Al billenschuivend gaat ze op ontdekking uit door de hele ruimte. Ze kijkt nauwelijks naar pappa of mamma die de eerste tijd mee mogen. Alleen bij het eten wordt het even moeilijk. Dide wil geen stukjes fruit eten en ook niet drinken. Ze piept een beetje. Pas als pappa of mamma eten geven wil het een beetje lukken. Daarna weer lekker spelen en Dide is weer helemaal vrolijk. Vandaag mocht één van de leidsters haar zelfs al oppakken samen te dansen op muziek. Het gaat echt heel goed! Pappa en mamma zijn hartstikke trots!3 oktober 2005 | oogarts en orthoptist
 |
Een halfjaarlijkse controle bij de oogarts en orthoptiste
vandaag. Dide krijgt druppeltjes in haar ogen om de pupillen te vergroten.
Zo kan goed gemeten worden wat de sterkte van de afwijking is. Haar linkeroog
meet -1 en haar rechteroog -8. Dat is iets slechter dan de vorige keer.
Het goede nieuws is dat het rechteroog minder lui is geworden! Deze doet
goed mee met kijken. Kortom het goede oog afplakken heeft zin. Alleen wil
Dide echt haar bril niet meer op. Al langere tijd niet. Voorstel van de
orthoptiste is om Dide een lens te laten dragen. Hiervoor is volgende week
een afspraak gemaakt met de opticiën in het CWZ. Het zal een heel gedoe
worden om Dide een lens te laten dragen. Maar een pleister op je goede oog
en dan met het andere oog -8, is wel erg moeilijk zien (en daarmee ontwikkelen?),
maar vooral ook wel zielig... |
 |
1+2 oktober 2005 | logeren in Leeuwarden
 |
 |
 |
 |
30 september 2005 | neuroloog
Eerder had Els, de fysiotherapeute, haar zorgen uit gesproken over de ontwikkeling van Dide. Ondanks dat Dide hydrocephalus heeft, vond Els het toch nog erg langzaam gaan. Zou er misschien nog meer aan de hand zijn? Extra spannend is daarom vandaag de halfjaarlijkse controle bij de neuroloog in het CWZ. Dr. Verrips meet haar hoofdomvang. Deze is niet toegenomen. Dat is goed! De spierkracht in benen en armen is toegenomen, maar zeker nog niet optimaal. Dat geldt ook voor de spierspanning in benen en armen. Zaken als zichzelf optrekken, zelf rechtop gaan zitten en staan zijn daarom nog heel moeilijk. Verder laat Dide zich van haar beste kant zien. Ze brabbelt alle brabbels die ze kent en billenschuift vrolijk de kamer rond. Heel belangrijk vindt Dr. Verrips de manier waarop ze reageert op mensen. Iets nieuws onderzoeken levert een vragende blik naar Dr. Verrips (mag het wel?) en een bevestigende blik (of het goed is) op pappa. De conclusie is dat Dr. Verrips zich geen zorgen maakt! Natuurlijk is Dide langzaam in ontwikkeling, maar ze gaat steeds stapjes vooruit en langzaam neemt de kracht in haar spieren toe. Extra onderzoek is niet nodig, over een half jaar komen we weer voor een gewone controle!27 september 2005 | zwaaien
Dide zwaait voor het eerst gericht vandaag!!! Al langer zwaaide ze soms, zonder reden of tegen haar eigen spiegelbeeld. Maar vandaag zwaait ze naar alle kindjes die naar huis gaan bij het kinderdagverblijf, zegt Herma. Als mamma en Dide dan zelf weg gaan zwaait Dide inderdaad naar Herma! En nog een keer! Thuis doet mamma het voor: zwaaien naar poes Kaas. "zwaai jij ook naar Kaas?", vraagt Mamma. En ja hoor, weer gaat het kleine handje de lucht in en maakt wapperbewegingen!26 september 2005 | dag Els, boerenkool en uitslag test
 |
Vandaag nemen we afscheid van Els, de fysiotherapeute. Dide start volgende week bij de St. Maartenskliniek, er is dan geen fysiotherapie aan huis meer nodig. We hebben een hoop geleerd van Els, veel tips en trucjes om Dide te laten bewegen én te motiveren bij eten/drinken. Dide vond het over het algemeen maar zozo, al die oefeningen waren helemaal niets. Gelukkig ging het de laatste tijd beter en kon er bij deze laatste keer zelfs een dikke lach af voor Els! |
 |
Ook vandaag een gesprek bij de St. Maartenskliniek met orthopedagoog Jan van de Burgt: de uitslag van test waarmee bepaald wordt of Dide voldoende ontwikkelingsniveau heeft om toegelaten te worden tot de peuterrevalidatiegroep. Dat Dide voldoende niveau heeft om toegelaten te worden wisten we al. Vandaag horen we dat de eerste globale schatting van Dide's ontwikkelingsniveau ligt op 9 à 10 maanden. Veel zegt het nog niet, het is slechts een momentopname en Jan kent Dide nog helemaal niet. Toch maakt het wel indruk: Dide is een jaar achter in ontwikkeling, dat is veel. Terwijl pappa en mamma zich vragen stellen als: 'haalt ze dit ooit in?' en 'wat betekent dit voor de toekomst?' is Dide gewoon Dide, met al haar vrolijkheid en plezier in het leven. Wat maakt het eigenlijk ook uit! |
 |
's avonds eten we boerenkool. Voor het eerst krijgt Dide een echte grote-mensen-hap. Niet een gepureerde of met water verdunde hap, maar een echte hap, zoals pappa en mamma die eten. Bij de eerste hap trekt ze een vies gezicht maar slikt alles door. Daarna gaat het heel goed, er wordt niets uitgespuugd maar opgegeten. Het kost haar wel wat moeite, moet soms een beetje kokhalzen, maar Dide eet een half bord zo op. Heel erg knap! |
22 september 2005 | schommelen
 |
 |
 |
De hele zomer al lekker schommelen bij kinderdagverblijf 'Ikke'. In het begin was het héél erg eng en durfde Dide alleen maar in een schommel die stil hing. Tegenwoordig kan het niet hard genoeg gaan. |  |
21 september 2005 | taart
 |
Natasja en Stijn komen op bezoek want mamma is jarig. Er is taart! Mamma ziet het helemaal voor zich: Dide en Stijn graaiend met hun vingers in de taart, de gezichten helemaal onder en ook de tafel en kleren. Het fototoestel staat al klaar. Stijn laat goed zien hoe het moet. Alles zit onder! Maar net als bij friet, pannenkoeken en poffertjes, geeft Dide niets om taart. Ze kijkt er alleen naar. Een stukje dat in haar mond gestopt wordt, spuugt ze uit. Dan maar weer een verantwoord volkoren biscuitje, die lust ze wel. Stijn vindt het allang best, nu zijn er twee stukken taart voor hem! |
17 september 2005 | naar Amsterdam
 |
Om 7 uur staan we op om met de auto-metro-wandelwagen naar Amsterdam te gaan. Dide en mamma gaan op kraamvisite bij Jacqy, Koen en Elma, pappa gaat naar Alice. Om 11.30 uur zijn we er. Elma slaapt, Koen niet. Dide vindt hem wel leuk en kijkt wat hij allemaal doet. Al snel is het tijd om te slapen. Zou dat goed gaan, in een vreemd bed en vreemde kamer? Ja, Dide slaapt bijna 2 uur. Koen heeft dan ook wel een hele mooie slaapkamer, met wolken en blauwe lucht op het plafond. Dan is Elma ook wakker, met z'n drieën lekker 'spelen'. Even later is pappa daar om ons op te halen voor de terugreis. Om 18.30 uur zijn we weer thuis. Best een vermoeiend dagje, maar wel heel gezellig! |  |
12 september 2005 | St. Maartenskliniek
Bericht van de St. Maartenskliniek: Dide is welkom bij de peuterrevalidatiegroep! Per november is er een plekje vrij bij het groepje 'de kevertjes', maar vanaf nu mag ze al boventallig meedraaien. Het is aan pappa en mamma om aan te geven wanneer Dide echt gaat starten. Per 1 oktober is wel een mooie datum, nog twee weken de tijd om zaken te regelen als verlof op het werk zodat Dide de eerste weken niet alleen hoeft te gaan. Dide kan op dinsdag-, donderdag- en vrijdagochtend terecht bij de Maartenskliniek, laten dat nu nét de dagen zijn die onze voorkeur hebben! Nu nog hopen dat Dide het een beetje leuk gaat vinden.11 september 2005 | vakantie
 |
 |
Een weekje vakantie in park Lommerbergen in Limburg. Hartstikke
mooi weer! Dide genoot. Pappa en mamma vonden het daarom ook leuk. Alleen
dat vingerverven had echt niet gehoeven! Nog meer is te zien op de fotopagina. |
 |
 |
 |
 |
 |
31 augustus 2005 | boekenwurm
| Dide leest graag boekjes. Het liefst met flapjes die open
gaan of met voeldingetjes erin. Vroeger vond Dide wel een paar weken hetzelfde
boek leuk. Tegenwoordig heeft ze ze steeds sneller uit. Dat is best lastig
omdat ze het beste eet terwijl ze leest. Vandaag is ze lid geworden van
de bieb: een eigen pasje! In de bieb vindt Dide het geweldig. Ze zit lekker
op een bankje met een boekje. Als het uit is gooit ze hem op de grond en
pakt weer een nieuw boekje. Genoeg tijd voor pappa en mamma om zelf boeken
uit te zoeken. De komende week even geen nieuws: we gaan met vakantie! |
 |
26+27+28 augustus 2005 | logeren
 |
|
 |
 |
24 augustus 2005 | uitgebreide echo
Vandaag gaan pappa en mamma ook nog even naar het Radboud ziekenhuis om een uitgebreide echo te laten maken. De lengte van het bovenbeen van de baby wordt gemeten, er wordt gekeken naar de stand van handjes en voetjes, naar de nieren, blaas, ruggenwervel, hart, kortom bijna alles! Speciaal wordt er naar het hoofd gekeken. Wij zien enkel grijze vlekken voorbij trekken en kunnen alleen de handjes en voetjes herkennen. Gelukkig ziet de gynaecoloog veel meer en trekt hij de conclusie dat alles goed is! Over 6 weken mogen we terug komen voor nog een uitgebreide echo.24 augustus 2005 | Frenk
 |
Pappa is jarig! Hij viert het niet echt maar toch komen er mensen langs. Bijvoorbeeld buurvrouw Carmen met Frenk. Frenk is 5 maanden oud. Hij vindt het wel gezellig bij ons in de tuin want hij lacht veel. Ook naar Dide. Ze vindt hem wel een grappig mannetje en kijkt geïnteresseerd toe en lacht terug. Na een tijdje gaat ze toch maar weer spelen en vergeet Frenk een beetje. Dat is best gevaarlijk als je met een trommelstokje op alles om je heen aan het slaan bent! Mamma kan nog net voorkomen dat Frenk geraakt wordt. Frenk blijft gelukkig gewoon lachen! |
20 augustus 2005 | aller, allerlekkerst!
 |
 |
 |
 |
19 augustus 2005 | toelatingsexamen
Vandaag krijgt Dide een test bij de St. Maartenskliniek om te kijken of ze voldoende ontwikkelingsniveau heeft om toegelaten te worden tot de peuterrevalidatiegroep. Best spannend, ook al verwachten we eigenlijk geen problemen. De grote vraag is toch of Dide er zin in heeft en laat zien wat ze kan. Ze mag op tafel zitten en meekijken tijdens het inleidende gesprekje met de orthopedagoog Jan van de Burgt. Ze lacht tegen hem, dat is alvast een goed begin! De orthopedagoog is dan ook een erg aardige man. Dide voelt zich wel op haar gemak. Dan begint de test. Dide zit op schoot bij mamma en mag spelen. Met blokjes die in en uit een bekertje kunnen, met staafjes die in gaatjes passen, met een poppetje onder een doorzichtige doos, met een bal, een puzzel en een boekje. Ze laat best redelijk zien wat ze kan. Is het genoeg? Binnenkort worden we uitgenodigd voor een uitgebreid verslag, maar de orthopedagoog laat nu alvast weten dat Dide zeker wel op haar plek zal zijn in de peutergroep! Hij zal zijn bevindingen komende week met zijn collega's bespreken en dan horen we in de komende weken wanneer Dide kan beginnen. En dat hangt weer af van wanneer er een plaats vrij komt..... wordt vervolgd.18 augustus 2005 | friet mét
| Bij het kinderdagverblijf serveren ze een keer per week iets extra lekkers tijdens de lunch. Macroni, soep, poffertjes of zoals laatst: friet. Alle kindjes zijn enthousiast, dopen de friet in de mayonaise en eten het in snel tempo op. Dide krijgt ook friet. Ze kijkt er eens naar, proeft er van en vindt het maar raar. Ze kent het niet. Slechte ouders hoor, die haar nooit friet hebben laten eten! Vandaag maar eens verandering in brengen: friet met mayo, een kroket en toch wel een verantwoorde salade is het avondeten. Dide vindt er niet veel aan, geef haar maar pasta of het liefste nog een potje olvarit als avondeten! |  |
17 augustus 2005 | IM-kids
 |
Vandaag komt Marja voorrijden met de grote auto. Milan en India zitten er ook in. Dide en mamma passen er nog bij. We gaan naar Elise, Jelle en Lotte in Kekerdom. Het is wel warm in de auto met de zon in je gezicht! Maar bij Elise in de tuin is het lekker. Milan speelt met Lotte en Jelle, India slaapt, mamma kletst met Elise en Marja en Dide kijkt vooral toe. Hartstikke interessant al die bedrijvigheid! Ook wel vermoeiend want op de terugweg valt ze al in de auto in slaap. |
12 augustus 2005 | vruchtwaterpunctie
| Mamma heeft een vruchtwaterpunctie laten doen. We willen iets meer zekerheid tijdens de tweede zwangerschap, omdat het met Dide niet helemaal vlekkeloos verloopt. Drie weken wachten op de uitslag, erg spannend en erg lang...... Maar vandaag is er ineens bericht, eerder dan verwacht. Er ligt een brief op de mat van het Klinisch Genetisch Centrum. Als er iets mis is, zou het ziekenhuis bellen. Goed nieuws dus: er zijn geen afwijkingen gevonden!!! Ergens durfden we niet te hopen op goed bericht na alle ervaringen met Dide. De opluchting is groot! Over twee weken nog een uigebreide echo en dan is het hele 'prenatale-diagnostiek-traject' weer voorbij. Hiernaast een kopie van de brief (klik erop om te vergroten). En voor de opmerkzame en nieuwsgierige lezer: nee, we weten niet of het een jongetje of meisje wordt! |  |
10 augustus 2005 | glijbaan
 |
Dide durft niet echt van de glijbaan, dat is best eng. Maar sinds maandag
is dat veranderd. De eerste paar keer glijden is nog wel een beetje spannend
maar dan wordt het zelfs leuk! Zou het door Sven
komen? Die liet afgelopen maandag even goed zien hoe het moest, toen hij
met zijn pappa Aldo, Dide en mamma bij de speeltuin was. Hij klom met gemak
op de houten speelrekken en gleed zo van de glijbaan af naar beneden. Dide
kon natuurlijk niet achter blijven. Vandaag de proef op de som, zou ze het nog steeds leuk vinden? Ja! Ook in het kleine speeltuintje in de buurt is glijden leuk! Wel moet iemand haar vasthouden hoor... |
6 augustus 2005 | klussen
 |
Pappa en mamma zijn de hele dag aan het klussen: de nieuwe
slaapkamer voor Dide wordt opgeknapt! Eerst gaat het oude behang eraf. Nieuw
behang is besteld. En wat doet Dide de hele dag? Als pappa 's ochtends klust, met mamma, Ingeborg en Dana naar de kinderboerderij. Als mamma 's middags klust, met pappa mee boodschappen doen. Moe en voldaan ligt ze 's avonds in haar bedje. |
 |
1 augustus 2005 | over!
 |
De dwarse buien zijn over! Dide is hartstikke vrolijk, speelt
weer en doet zelfs nieuwe dingen. Spulletjes die ze pakt, weer op dezelfde
plek terug leggen bijvoorbeeld. Ze snapt ons veel beter als we iets zeggen
en het nieuwste spel is: je lekker achterover laten vallen als je in bed
gezet wordt. Dikke pret! |
 |
Een ander nieuw spel is racen op straat.
De kamer is te klein om goed met de kar te rijden, op straat op het nieuwe
gladde asfalt gaat het veel lekkerder. Al gauw is Dide wel 7 huizen verder!
Voorbijkomende fietsers, buren en wandelaars kletsen gezellig tegen haar.
Ook poes Guzz komt er gezellig bij zitten. Dide vermaakt zich opperbest! |
29 juli 2005 | dwars
 |
Dide is een beetje dwars de laatste tijd. Spelen met haar speelgoed wil ze niet meer. Knuffelen ook niet echt. Fysiotherapie-oefeningen doen al helemáál niet! Zelfs schommelen in de speeltuin is niet goed, terwijl ze schommelen bij het kinderdagverblijf hartstikke leuk vindt! Boekjes lezen gaat nog net. Ze wil vooral bij ons in de buurt zijn en met echte spullen spelen. Alle deuren gaan open en weer dicht. De krantenbak wordt dagelijks geplunderd. Tubes crème, etensbakjes van Kaas & Guzz en post zijn niet meer veilig. Het is de peuterpuberteit, zegt Els, de fysiotherapeute. Wij zijn allang blij dat Dide weer een nieuwe fase doormaakt! |
24 juli 2005 | heel groot nieuws!
We hebben het de meeste mensen al persoonlijk
verteld maar nu mag de hele wereld het weten: DIDE KRIJGT EEN BROERTJE OF EEN ZUSJE!!! Als alles goed gaat zo rond 16 januari 2006. Bij de eerste controle ziet alles er prima uit. Met mamma gaat het ook goed, ze is alleen wel erg moe. Dide weet het ook al, maar ze begrijpt er nog niets van. Wel leest ze regelmatig het boekje 'Kleine pluis' waarin Nijntje een zusje of broertje krijgt. Misschien dat het zo een keer duidelijk wordt. Ingrijpende veranderingen allemaal voor haar: naar de St. Maartenskliniek, een nieuwe kamer krijgen en dan ook nog een baby erbij in huis. We zorgen er maar zo veel mogelijk voor dat het niet allemaal tegelijk komt. |
 |
22 juli 2005 | vierdaagse
 |
Het plan voor vandaag is kijken naar de intocht van de vierdaagse. Maar Dide is niet helemaal lekker. Na de pap 's ochtends is ze zo moe dat we haar maar in bed leggen, ze slaapt direct in. Ze blijft een beetje moe de hele dag. Gaan we dan toch even naar de vierdaagse kijken of maar niet? We besluiten even te gaan. Dide vindt het best leuk maar is erg hangerig. Na een half uurtje weer naar huis. Volgend jaar beter! |
21 juli 2005 | zoenen
Als pappa Dide vandaag ophaalt bij het kinderdagverblijf krijgt hij de schrik van zijn leven: Dide zoent met een andere man! Dide zit tegenover Naut op de grond, ze buigen zich naar elkaar toe en geven elkaar een zoen. Zo lief! Maar dan is het al gauw over, Dide duwt Naut weg. Wat een lef tegen een kindje dat een half jaar jonger is dan zij! Pappa vindt het allang best, nu zijn de zoenen weer voor hem.19 juli 2005 | niet naar de kapper
 |
Dide hoeft niet naar de kapper. Ze zorgt er zelf wel voor
dat haar haren kort blijven. Ze houdt namelijk erg van priegelen. Is er
niets voor handen dan trekt ze haar eigen haar uit haar hoofd af en gaat
daar mee spelen. Na een paar weken zijn de krullen zo uitgedund dat mamma
de rest er maar afknipt om toch een beetje model te houden. Jammer hoor
van die mooie krullen! Op de foto rechts neefje Sem en nichtje Manu die elkaar vandaag voor het eerst in hun leven ontmoet hebben. |
 |
13 juli 2005 | orthoptiste
Dide mag weer een poppenkastspel doen bij de orthoptiste vandaag in het CWZ. Naar blokjes kijken met steeds kleiner wordende streepjes. Gekeken wordt welke streepjes ze wel kan zien en welke niet meer. Dide scoort beter dan de vorige keer! Dat betekent dat beide ogen zich ontwikkeld hebben en op het niveau zijn dat past bij haar leeftijd. Maar er is wel verschil tussen het rechter- en linkeroog. Dat betekent dat ze haar slechte oog minder gebruikt dan haar goede oog. We moeten doorgaan met pleister plakken en bril dragen. Dat is tegenwoordig wel een probleem. Dide wil de bril en pleister niet meer, ze trekt deze direct van haar hoofd af! "Hoe moet dat nu?", vraagt mamma aan de orthoptiste. Die zegt dat het wel eens helpt een maand geen bril en pleister te dragen en het daarna weer opnieuw te proberen. Dat gaan we maar eens doen!12 juli 2005 | St. Maartenskliniek
Vandaag een tweede gesprek bij de St. Maartenskliniek, deze keer met de revalidatiearts. Zij kijkt of Dide geschikt is voor de peuterrevalidatiegroep. Eerst beantwoorden pappa en mamma een heleboel vragen over Dide, wat ze wel en wat ze niet kan. Dan is Dide zelf aan de beurt. Ze heeft dan al zolang rustig op schoot gezeten dat ze het wel heeft gezien daar in dat kleine kamertje. Ze wil helemaal niet spelen met de arts op commando! Dan moet ze ook nog op haar buik liggen, drama! Toch ziet de arts genoeg. Ze denkt dat Dide wel op haar plaats is in de peutergroep.De volgende stap is de beoordeling door een orthopedagoog. Dide moet minstens een ontwikkelingsniveau van 10-12 maanden hebben. In de eerste twee weken van augustus zal dit plaats gaan vinden. Daarna is het afwachten wanneer er plaats is voor Dide in de peutergroep! Eerder is gesproken over september, de revalidatiearts denkt aan november dit jaar.
11 juli 2005 | middagslaapje
 |
Steeds minder vaak slaapt Dide nog 's middags. We zijn daarom van twee slaapjes op de dag overgegaan naar één grote middagslaap. Dat betekent dat we meer tijd hebben om er echt op uit te gaan op een dag! Vandaag zijn mamma en Dide naar de stad gefietst en hebben gekeken naar de zandsculpturen die gemaakt zijn van historische gebouwen in Nijmegen. Erg mooi, vond mamma. Dide was meer weg van de kindjes die speelden in de zandbak. |  |
3 juli 2005 | Manu
 |
 |
Tante Anoek en Manu zijn in Nederland! Dit weekend logeren ze bij oma Liesbet. Daar gaan we natuurlijk even langs. In het begin is Dide best een beetje jaloers en kijkt steeds of Manu er nog is. Maar na een tijdje is het goed en mag Manu best naast Dide liggen om te kijken hoe ze speelt! |  |
2 juli 2005 | kinderboerderij Leeuwarden
 |
 |
 |
 |
30 juni 2005 | Sem
 |
Hendrik, Sarah en Sem wonen in Groningen. Nu wij in Leeuwarden zijn komen ze even op bezoek! Het is de tweede keer dat Sem en Dide elkaar zien. Ze kijken wat naar elkaar en als Sem begint te huilen doet Dide gezellig mee. |  |
 |
29 juni 2005 | vakantie
 |
 |
 |
 |
26 juni 2005 | race-car
Dide billenschuift tegenwoordig overal naar toe. Dat is hartstikke goed maar ze mag nog meer trainen met haar beentjes. Daarom hebben we een speciale stoel besteld: een driehoek-loopstoeltje. Na twee dagen oefenen crosst Dide door de kamer en komt op plaatsen waar ze nog nooit zelf naar toe heeft kunnen gaan. Ze zijn vol met nieuwe en interessante dingen! Dide geniet zichtbaar. Wij ook.De komende week minder nieuws van Dide. We verblijven een weekje in het huis van opa Peter en oma Núria, die met vakantie zijn.
23 juni 2005 | tanden en kies
 |
Dide heeft twee onder- en twee boventandjes. Al een tijdje eigenlijk. Er gebeurde niet veel op tandengebied. Tot een paar dagen geleden. Er wordt een soort inhaalslag gemaakt lijkt het wel. In sneltreinvaart kwam er eerst een kies! Twee dagen later verschijnen er twee ondertandjes bij. Ook twee boventandjes lijken nu door te komen. Beetje rare volgorde wel. Dat geeft niets, het komt wel vaker voor. |  |
20 juni 2005 | St. Maartenskliniek
Met z'n drieën voor een kennismakingsgesprek naar de St. Maartenskliniek. We krijgen we een rondleiding bij de peuterrevalidatie. Al met al valt het reuze mee. We waren gewaarschuwd dat we wel eens flink konden schrikken van de hele setting: kindjes met allerlei aandoeningen, sommigen in een rolstoel en allemaal een ander niveau. Dat was ook duidelijk te zien, maar het zag er allemaal gezellig en leuk uit met vrolijke spelende kinderen. Eigenlijk een kinderdagverblijf, maar dan met veel meer apparaten en toestellen. Dide vond het ook wel leuk, vooral de kindertjes dan, er konden een paar verlegen lachjes vanaf. Als alles goed gaat kan Dide rond september terecht in één van de groepen. Daar moeten nog wel een paar mensen beslissingen over nemen (kinderarts, revalidatiearts en ortopedagoog), hopelijk lukt dat nog voor de vakantie. Meer informatie lezen? Klik hier.19 juni 2005 | groot nieuws!
 |
 |
 |
 |
15 juni 2005 | St. Maartenskliniek
 |
De kinderarts en Els hebben overlegd. Het lijkt hen een goed idee dat Dide naar een peuterrevalidatiegroep gaat. Dat kan bij de St. Maartenskliniek in Nijmegen. Els heeft direct daar naar toe gebeld, aankomende maandag hebben we al een intakegesprek. Het is nog niet duidelijk wanneer Dide er terecht kan. Misschien in augustus al maar in ieder geval zeker in december. Drie ochtenden per week gaat Dide daar dan naar toe. Alle specialisten die Dide nodig heeft zijn er. Er zijn groepssessies met andere kindjes en individuele trainingen. De eerste paar weken mogen pappa en/of mamma mee om Dide te laten wennen. Els heeft er zelf 15 jaar gewerkt en is positief over de St. Maartenskliniek. Ook Marloes, een collega van mamma, kent de sfeer daar goed en is ook positief. We gaan er maar voor! |
6 juni 2005 | kinderarts
Controle bij de kinderarts. Dide weegt 8,9 kg. Dat is niet veel maar ze volgt de onderste lijn in de grafiek en dat is goed. Goed blijven eten blijft van belang! Haar hoofd is niet gegroeid, dat is ook goed. Ze is 78,8 cm lang, dat is iets onder het gemiddelde. Ook hierin volgt ze een lijn. Alle statistiekjes zijn okay!"Moeten we verdere stappen ondernemen om de ontwikkeling van Dide te stimuleren?", vraagt mamma. Dide gaat immers zeker vooruit maar wel langzaam. De kinderarts vertelt dat er verschillende opties zijn. Er zijn speciale kinderdagverblijven waar Dide extra ondersteuning kan krijgen. Een combinatie met het eigen kinderdagverblijf kan ook. Zo zou Dide toch met buurtkindjes kunnen blijven spelen én de extra ondersteuning kunnen krijgen. Ook kan gekeken worden of er binnen het eigen kinderdagverblijf extra mogelijkheden zijn. Bijvoorbeeld een leidster die een half uurtje per dag oefeningen met Dide doet. Hierin kan de leidster dan weer extern begeleid worden. De kinderarts gaat overleggen met Els, de fysiotherapeute, of zoiets wenselijk is voor Dide. We wachten af!
30 mei 2005 | uitslag mri-scan
Om 12.15 uur belt neurochirurg van Lindert op met de uitslag van de mri-scan. Hij brengt heel goed nieuws! Als de scan van voor de operatie met die van nu vergeleken wordt, is te zien dat de 3e hersenkamers van Dide kleiner geworden zijn. Hieruit kan geconcludeerd worden dat de druk op haar hersenen is afgenomen. Ofwel: het doel van de operatie is bereikt!!! In principe hoeft er in de toekomst geen mri-scan meer gemaakt te worden, tenzij er nieuwe tekenen zouden zijn dat het niet goed gaat. Als de omvang van haar hoofd ineens weer snel zou toenemen bijvoorbeeld. Blijven meten dus zo nu en dan. Dide blijft ook onder controle staan bij de neuroloog in het CWZ. Dat voelt ook wel goed. Ook al hadden we niet verwacht dat de uitslag niet goed zou zijn, het is toch heel erg fijn deze bevestiging te krijgen!27 mei 2005 | warm
 |
Het is erg mooi weer, warm en zonnig. Pappa is een paar dagen met opa Peter en Hendrik aan het varen in de boot van opa. Mamma en Dide zijn thuis. Mamma moet wel werken op de normale thuisdag van pappa. Gelukkig komt 's ochtends Peter oppassen en komt oma Liesbet er 's middags ook nog bij. Een gezellige boel, zeker als Dide buiten in bad mag! |  |
22 mei 2005 | opa Chris wordt 65!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
21 mei 2005 | grote hamster
| Er zijn hamsterweken bij de Albert Heijn. Als we vandaag boodschappen doen loopt er hele grote hamster in de winkel. Op zijn achterpoten en hij is nog groter dan pappa. Dide kijkt haar ogen uit, wat is dat? De hamster zwaait en komt naar haar toe. Wat vindt Dide hier van? Pappa en mamma kijken vol spanning toe. Dide vindt het erg leuk! Ze moet hard lachen als de hamster over haar wangen aait. Ze geeft hem een hand en gilt van plezier. Dan gaat de hamster naar een ander kindje. Dide kijkt hem helemaal na. Even later komen we hem nog een keer tegen. Dikke pret als hij weer naar Dide toekomt! |  |
20 mei 2005 | mri-scan
 |
Om 9 uur zijn we in het Radboud ziekenhuis. Daar is verpleegkundige Marian, die Dide ook de vorige keer verzorgd heeft. Ze kent Dide nog, maar denkt dat Dide een jongetje is. Hadden we haar ook maar een roze jurkje aan moeten doen in plaats van een zwart t-shirt! Na de intake volgt een onderzoekje door de kinderarts. Dide vindt het allemaal heel spannend en leuk. Lekker al die aandacht en er is zoveel te zien. Alleen de prik in haar been om rustig te worden is helemaal niet leuk. Ze slaapt daarna wel snel in. Zonder problemen kan de mri-scan gemaakt worden, Dide ligt helemaal stil. Daarna lekker uitslapen op haar kamertje. Een beetje suf wordt ze wakker en drinkt al snel een halve beker roosvicee met water. Als daarna ook een beker vla zonder problemen opgegeten wordt (en binnen blijft) mogen we alweer naar huis. Thuis eet ze ook nog een potje fruit op en is dan erg moe. Nu ligt ze lekker te slapen in haar eigen bedje. Volgende week maandag worden we gebeld door Dr. van Lindert (neurochirurg) met de uitslag. |
19 mei 2005 | verder schuiven
Dide heeft het helemaal door, ze schuift steeds beter over de grond. Ze is vandaag zo enthousiast dat ze omvalt. Au, met haar hoofd op de grond. Dikke tranen. Arme Dide. Maar daarna weer gewoon verder schuiven. Ook Herma is diep onder de indruk als Dide haar nieuwe kunstje op het kinderdagverblijf laat zien: 'dinsdag deed ze dit nog helemaal niet!'. Een mooie vooruitgang. Dat stemt positief. Morgen is de mri-scan in het Radboud-ziekenhuis. Je zou toch denken dat het goed gaat. Wordt vervolgd.18 mei 2005 | schuiven
Dide's favoriete spel is uit een kist één voor één alle speeltjes pakken, bekijken, soms een gil geven van opwinding, ze dan naast haar neerleggen en weer oppakken. Ze kan zo wel een uur spelen. Zo ook vandaag. Een van de speeltjes wordt ver weggegooid. Dat was niet helemaal de bedoeling, Dide wil hem terug hebben. Maar ze kan er niet bij. Normaal geeft ze dan op en pakt een ander speeltje. Vandaag niet. Vandaag wil ze het speeltje persé hebben. En.... het lukt! Ze zet haar handjes voor zich op de vloer en schuift ineens met haar billen een stukje vooruit! En nog een keer en nog een keer! Helemaal voldaan pakt ze het speeltje. Was het een toevalstreffer? Gauw de kist met speeltjes verder weg zetten. Dide schuift er weer naar toe!14 + 15 + 16 mei 2005 | druk
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
11 mei 2005 | phapha
Dide zegt "pappa"! Nou ja, phapha dan. Het is ook nog niet gericht. Ze praat voornamelijk tegen speeltjes: "nen nen nen tá tá fafa dada". En nu dus ook "phapha". Als we vragen: "waar is pappa?" dan kijkt Dide wel zoekend rond, maar niet naar pappa. Het zelfde geldt voor mamma. Poes Kaas wordt nog wel steeds gevonden en tegenwoordig weet ze ook waar de boekjes liggen. Nog maar even geduld hebben. Het gaat al steeds iets beter. "Phapha" wordt met de dag meer echt "pappa" en vanochtend deed Dide haar lippen stijf op elkaar en zei "mmmmmmmm". Het komt wel!30 april 2005 | koninginnedag
Met Brenda, Ursula, pappa en mamma lekker relaxen op het gras bij de koninginnemarkt in het Goffertpark! |
 |
 |
 |
28 april 2005 | school
 |
Mamma leest in een boekje dat Dide nu al ingeschreven moet worden op basisscholen, wil ze terecht kunnen op een school naar keuze. Jee! Kan Dide überhaupt wel naar een normale basisschool? Welk type onderwijs past bij haar: Jenaplan, Montesori, openbaar? Het is toch nog veel te vroeg om daar iets over te zeggen! In ieder geval een school in de buurt, vinden pappa en mamma allebei. Inschrijven op alle scholen in de buurt dan maar! Over tweeënhalf jaar maken we wel een keuze. |
25 april | in de achteruit
| Van de spelotheek hebben we een plastic karretje geleend. Hier kan Dide goed in zitten en staan haar beentjes op de grond. We doen de grote stevige schoenen aan en zetten Dide erin. Dat was het dan tot nu toe. Dide bleef lekker zitten en spelen in het karretje, geen beweging waar te nemen. Tot vandaag. Ze krijgt door dat er leuke dingen in de kamer te bereiken zijn met dat karretje. Voetjes naar achter zetten en afzetten maar. Ook al hangt ze hartstikke scheef in de kar en gebruikt ze voornamelijk één voet: ze rijdt en doet het bewust! De volgende stap kan genomen worden, vooruit rijden in plaats van achteruit! |  |
23 april 2005 | buurjongen
Er komt een klein jongetje op een plastic karretje de tuin inrijden als we opa Chris uitzwaaien na een bezoekje. Wie is hij? Zijn moeder komt er bij staan en vertelt dat het jongetje Sam heet en 1,5 jaar oud is. Ze wonen om de hoek, heel dichtbij. Sam komt steentjes uit de tuin aan Dide geven. Dide is verlegen en durft ze niet aan te pakken. Dan drukt Sam met zijn vinger op haar neus: tóet, dat vindt ze wel heel leuk en lacht naar hem. De mamma van Sam en mamma zien er wel wat in, ze geven aan best eens bij elkaar langs te kunnen gaan met de kinderen. Het eerste contact met toekomstige straatvriendjes is gelegd! |
 |
 |
 |
20 april 2005 | ziek
| Pappa en mamma zijn allebei tegelijk ziek. Ze hebben iets verkeerds gegeten en liggen voor pampus op bed. Dide heeft gelukkig deze keer iets anders gegeten en is helemaal niet ziek. Ze wil eten, spelen en vermaakt worden. Pappa en mamma kunnen echt niet op hun benen staan. Hoe lossen we dit op? Er worden hulptroepen gebeld, eerst in Nijmegen. Maar die zijn allemaal niet thuis. Oma Liesbet in Zwolle gelukkig wel. Die aarzelt geen moment, rent de school uit zodra ze klaar is met lesgeven, regelt een supersnelle auto met chauffeur voor een rit naar Nijmegen en staat in no-time op de stoep. Wat onzettend fijn! Dide vindt het allemaal maar zozo. Ze heeft dondersgoed in de gaten dat het anders dan anders is vandaag en laat het weten. Ze is uit haar hum en huilt om nix. Oma kan haar goed kalmeren maar soms moeten pappa of mamma er toch echt even aan te pas komen om haar te bedaren. 's avonds als Dide in bed ligt is de rust wedergekeerd en kan oma Liesbet weer naar huis. |
19 april | eigen willetje
Dide krijgt steeds meer een eigen willetje. Dat valt ons thuis op en ook op het kinderdagverblijf. Ze gilt het uit als Herma, haar lievelingsleidster, even de kamer uit gaat. Herma mag eigenlijk alleen nog maar de hele tijd met Dide spelen, niet meer met andere kindjes vindt Dide. Speeltjes waarmee andere kindjes aan het spelen zijn, pakt Dide af om ze vervolgens weg te gooien. Thuis is Dide heel goed in aanstellen om iets gedaan te krijgen. Een overslaande huilstem met snik erin krijgen we steeds vaker te horen als Dide iets wil of vaker nog, niet wil. Bij de oefeningen met Els, de fysiotherapeute. Als er iemand langs komt en pappa of mamma gaan even de kamer uit. Als het haar niet lukt een speeltje dat ver weg ligt te pakken. Als ze het niet pikt dat ze even alleen moet spelen op een moment dat zij er geen zin in heeft. Een echt meisje, zegt Herma.6 april 2005 | mri-scan
De mri-scan is gepland op 20 mei aanstaande. De scan gaat uitwijzen of het doel van de operatie, die eerder in december is uitgevoerd, is bereikt. Ofwel of het teveel aan vocht in Dide's hoofd verminderd of misschien wel helemaal weg is. Best wel weer spannend, ook al hebben we geen aanwijzingen op dit moment dat het niet goed zou zijn!2 april 2005 | Dana komt spelen
 |
Ingeborg en Dana komen op visite. Mamma en Ingeborg kletsen bij, Dana en Dide gaan samen spelen. Dat is het plan. Het is niet zo makkelijk als het lijkt. Dana slaapt tussen 13 en 15 uur. Dide tussen 9.30-11.30 uur en 16.00-18.00 uur. Er moet dan ook nog gegeten en gereisd worden. Meestal lukt het niet, zien ze elkaar niet eens. Maar vandaag wel! Samen gezellig puzzelen. Nou ja, samen: Dana maakt de puzzel met gemak en Dide kijkt vol bewondering toe. |
29 en 30 maart 2005 | mijlpalen
Twee flinke mijlpalen heeft Dide bereikt: zelf een soepstengel eten en drinken via een rietje! Dinsdag krijgt Dide bij het kinderdagverblijf een soepstengel. Dat is niet nieuws, die krijgt ze altijd als de andere kindjes er ook een krijgen. Maar vandaag kijkt Dide aandachtig naar Anneke. Die speelt niet alleen met de stengel, maar stopt hem ook in haar mond en eet hem op. Dide doet het maar eens na en eet de hele soepstengel op! Helemaal zelf zonder hulp opgegeten!De volgende dag komt Els, de fysiotherapeute, met een nieuwe drinkbeker. Een bekertje met een deksel waarin een stevig rietje vast zit. Na een paar keer proberen zuigt Dide aan het rietje en drinkt zonder verslikken of proesten een slok! En nog een en nog een en nog een! Ze krijgt de smaak helemaal te pakken en het gaat steeds sneller.
27 maart 2005 | Pasen
Thuis vieren we Pasen niet echt. Maar bij oma Cox is er geen ontkomen aan: een paasboom met eitjes, kippetjes in een mobiel, kuikentjes in de plantjes, een mooi paaskleed om van te eten en paaskoekjes. In de paaseitjes is Dide het meest geïnteresseerd. Die liggen op een tafeltje. Op haar knietjes en dan strekken kan ze er net bij. Het wordt een mooie verzameling aan haar voetjes. "Blijven jullie eten?", vraagt oma. Gezellig en een beetje improviseren. In plaats van pap eet Dide een halve boterham bijvoorbeeld. In plaats van een potje olvarit eet Dide een gepureerde aardappel met paprika. En oma heeft hele lekkere kwark, dat gaat er in als koek. Als kinderstoel wordt een gewone stoel met kussens omgebouwd tot een soort troontje zodat Dide aan tafel mee-eet. Het is heel gezellig en het gaat allemaal heel goed. Een superdag!27 maart 2005 | rondjes
Dide wordt steeds sterker. Als je haar voor een laag tafeltje zet op haar knietjes dan trekt ze zich op. Als ze op een gladde vloer zit kan ze helemaal een rondje om haar as draaien door zich met haar beentjes af te zetten. Ook zet ze zich met haar handjes af en glijdt zo een heel klein stukje achteruit. Sinds een paar dagen is ze zich hier bewust van en vindt het geweldig. Ze is zo enthousiast dat ze soms omvalt. Dikke tranen. Maar pappa en mamma zijn allang blij dat eindelijk het ‘vallen en opstaan’ tijdperk begint aan te breken!24 -25- 26 maart 2005 | Dide blijft in Nijmegen
 |
 |
 |
 |
En pappa en mamma? Die hadden het prima naar hun zin in Milaan. Manu is erg lief en het is erg leuk om Anoek en Andrea in hun huis in Milaan te zien. Maar terug in Nijmegen met je eigen dochter is toch het allerleukst! En oma Liesbet en Peter? Die zitten weer thuis en missen Dide!
 |
 |
 |
 |
19 en 20 maart 2005 | generale
 |
Papa en mama vertrekken komende donderdag voor 3 dagen naar Milaan en
oma Liesbet komt oppassen. Om Dide en oma nog beter aan elkaar te laten
wennen gingen we dit weekend logeren bij oma en Peter. Dat ging erg goed:
oma en Dide zijn dikke vrienden geworden! Eten, spelen en in bed laten stoppen:
ook met oma is dat erg leuk. Geen oog meer voor papa en mama. Hoe moet dat
nu als we zo drie dagen in Milaan zijn, Dide voor het eerst zonder papa
en mama..… zou ze ons nog wel herkennen? Terwijl Dide, oma en Peter zo lekker speelden zijn pappa en mama nog even op kraamvisite bij Sem in Groningen geweest (zie foto bij Sem). |
16 maart 2005 | lentekriebels
 |
 |
 |
 |
12 maart 2005 | Sem!
Nu is het echt afgelopen met de exclusieve
aandacht van familie voor Dide. Vandaag is Sem geboren, het derde kleinkind
in de familie! Vanochtend om 9.43 uur is tante Sarah in het ziekenhuis
in Groningen bevallen. Met Sem en Sarah gaat alles goed. Heel erg gefeliciteerd
Sarah & Hendrik! |
 |
8 maart 2005 | chocomel Henk
 |
Chocomel Henk noemen we Dide wel eens. Omdat ze van alle drankjes eigenlijk alleen chocomel wil drinken. Vandaag heeft ze de titel echt verdiend. Ze drinkt in 5 minuten tijd een halve beker chocomel op. En dan echt drinken zoals wij dat doen. Niet het geknoei zoals gewoonlijk waarbij toevallig een paar slokjes genomen worden. Vandaag zijn het echte slokken zonder knoeien. We zijn maar weer eens heel trots op haar! |
7 maart 2005 | Manu!
 |
Dide heeft een nichtje! Om 11.45 uur vanochtend is Manu (of
is het Manoe?) geboren in het ziekenhuis in Milaan. Hoera!!! Het was zwaar
en de bevalling duurde erg lang, vertelt tante Anoek. Maar alles is goed
gegaan. Heel erg gefeliciteerd Anoek & Andrea! Dide merkt niets van dit alles. Dide is sinds gister ziek. Koorts en de hele nacht overgeven. Arm meisje. Vandaag gaat het gelukkig alweer ietsjes beter. |
 |
5 maart 2005 | naar opa Chris
Oom Kristian en oom Tomas logeren bij opa Chris! Dat doen ze wel vaker maar nu had Tomas al een paar keer gevraagd wanneer 'Dides' weer eens kwam. Op de fiets door de sneeuw naar opa toe dus. Dide vindt Tomas helemaal het einde. Hij danst dan ook weer wild heen en weer, geeft haar speeltjes en bouwt telkens weer de blokkentoren op als Dide deze omgooit. Als Tomas even wegloopt kijkt Dide hem helemaal na. Als hij langs haar loopt roept ze hem elke keer. Het klikt wel tussen die twee. En Kristian? Die vindt het heel erg jammer dat pappa er niet bij is. Nu gaat hij maar alleen computerspelletjes spelen. Na anderhalf uur weer op de fiets terug naar huis. Dide vond het heel gezellig!2 maart 2005 | van oma Núria
Oma Núria heeft foto's met de post opgestuurd van het weekendje logeren bij haar en opa Peter. Hier zijn ze! |
 |
 |
 |